Ábyrgð og staðan á Bráðamóttökunni
Þegar lágmarksneyðarmönnun er skilgreind til að tryggja öryggi sjúklinga, hlýtur það að vekja spurningar ef daglegur rekstur byggir á færri höndum.
Síðustu dagar hafa einkennst af þéttum vinnudögum þar sem ólík verkefni mætast, innra starf félagsins, kjaramál, samtöl við launagreiðendur og alvarleg staða á vettvangi heilbrigðisþjónustunnar.

Framkvæmdastjórn hefur fundað og farið yfir stöðu helstu mála. Unnið hefur verið að eftirfylgni verkefna sem snúa að verkaskiptingu sjúkraliða, samskiptum við stjórnendur á vinnustöðum og sérstökum úrlausnarefnum sem kalla á skýr viðbrögð. Slík mál eru oft ekki sýnileg utan frá, en þau skipta sköpum fyrir öryggi, starfsskilyrði og faglega stöðu sjúkraliða.
Samhliða því höfum við átt áframhaldandi samtöl við launagreiðendur um Áfangasamkomulag II. Sú vinna hefur verið yfirgripsmikil og krefjandi, enda snýst hún ekki eingöngu um orðalag heldur um framkvæmdina á að jafna laun á milli markaða. Nú virðist sem við séum á lokametrunum í innleiðingarfasanum. Það er grundvallaratriði að niðurstaðan verði í fullu samræmi við það sem samið var um og að framkvæmdin tryggi raunverulegan ávinning fyrir félagsmenn. Við fylgjum því fast eftir að efnið standi, ekki aðeins formið.
Á sama tíma hefur staðan á bráðamóttökunni kallað á sérstaka athygli, sem varla hefur farið fram hjá nokkrum. Sú umræða er ekki tilviljun heldur endurspeglar raunverulegt ástand á vettvangi.
Samkvæmt undanþágubeiðni vegna mögulegra verkfalla er gert ráð fyrir fjórum sjúkraliðum á dag- og kvöldvakt og þremur á næturvakt á bráðamóttöku Landspítala sem lágmarks neyðarmönnun til að tryggja öryggi sjúklinga. Þetta eru skilgreind neyðarmörk, sú viðvera sem talin er óumflýjanleg til að verja líf og heilsu fólks þegar hefðbundin starfsemi raskast. Samt gerist það í daglegum rekstri að einn sjúkraliði er á vakt á þessari stærstu og flóknustu bráðadeild landsins, þar sem tekið er á móti alvarlegustu slysum, lífshættulegum veikindum og fjölveikum sjúklingum sem komast ekki áfram vegna viðvarandi fráflæðisvanda. Einn sjúkraliði!
Ef þrír til fjórir teljast óumflýjanlegir til að tryggja öryggi í neyðarástandi hlýtur að vakna sú spurning hvernig einn getur talist nægja á venjulegum degi. Þetta er ekki spurning um vilja eða dugnað starfsfólks heldur um áhættumat og ábyrgð. Þegar dagleg mönnun fer undir skilgreind neyðarmörk er verið að færa áhættuna inn í hið daglega verklag, og það kallar á skýra afstöðu og skýra ábyrgð.
Samhliða þessum stóru og brýnu málum eru það einnig hin daglegu og áframhaldandi verkefni félagsins sem krefjast einbeitingar og festu.
Þessi tími ársins markast af uppgjöri og yfirferð. Unnið er að gerð ársskýrslu þar sem farið verður ítarlega yfir starfsemi, árangur og áskoranir liðins árs. Slík vinna er ekki formsatriði, heldur yfirlýsing um ábyrgð og gagnsæi. Þar sem við drögum fram umfang verkefna, kjaramál, fagleg þróun og þau mál sem félagið hefur beitt sér fyrir á hverjum tíma. Orlofsblaðið okkar er jafnframt á lokametrunum. Þar verða upplýsingar um orlofskosti félagsins, enda skipta orlofsmál félagsmenn miklu máli.
Starf félagsins er samofið daglegum veruleika sjúkraliða. Það snýst um kjarasamninga og innleiðingu þeirra, um verkaskiptingu og öryggi, um faglega þróun og um velferð. Stundum birtast verkefnin í formi opinberrar umræðu um bráðamóttöku, stundum í nákvæmri innleiðingu samkomulags, og stundum í því að tryggja að félagsmenn fái réttar upplýsingar og þjónustu á réttum tíma. Verkefnin eru mörg og stundum þung, en markmiðið er skýrt, - að styrkja stöðu sjúkraliða og tryggja að rödd þeirra heyrist þar sem ákvarðanir eru teknar.
Við höldum áfram og góða helgi.
