Samstaðan lifir – 60 ár af sögu og ábyrgð til framtíðar
Það er eitthvað sérstakt við það að ferðast um landið og hitta sjúkraliða í tilefni 60 ára afmælis félagsins. Í þessari viku lá leið okkar í tvær slíkar afmælisheimsóknir, á Suðurland og Vesturland. Og það sem stendur eftir er ekki bara góð mæting eða vel heppnaðir viðburðir, heldur sterk tilfinning fyrir rótum stéttarinnar og kraftinum sem býr í henni.
Á Suðurlandi hafði Helga Sigríður Sveinsdóttir, formaður svæðisdeildarinnar, undirbúið veglegan fund þar sem sjúkraliðar á svæðinu komu saman. Þar var lögð áhersla á að tengja fortíð og framtíð, ekki síst með því að bjóða fyrrverandi sjúkraliðum sérstaklega velkomna. Það var bæði hlýlegt og mikilvægt. Saga stéttarinnar lifir í fólkinu sem ruddi brautina og það var dýrmætt að hlusta á frásögn Kristínar Á. Guðmundsdóttur um stofnun stéttarfélagsins, hvernig sú barátta var, og niðurstaðan ekki sjálfgefin. Fyrirlestur Kristínar Lindu sálfræðings vakti einnig mikla athygli og skapaði góða umræðu. Í kjölfarið urðu líflegar spurningar og samtöl. Um 40 manns mættu og það var augljóst að þörfin fyrir samtal, upplýsingar og samstöðu er sterk. Þetta eru fundir sem skipta máli.
Á Vesturlandi tók Kristrún Kristinsdóttir á móti okkur á Hraunsnefi þar sem afmælinu var fagnað með mat, söng og góðri stemningu. Þar var allt í senn, gleði, húmor og samheldni. Það var hlegið, sungið og rætt af einlægni um starfið og framtíðina. Slíkir viðburðir minna okkur á að stéttin er ekki bara fag, heldur samfélag. Við sem mættum frá félaginu, við Gunnar Örn Gunnarsson og Lára María Valgerðardóttir fundum væntingar sjúkraliða til félagsins. Það var gott og gaman að mæta, hlusta, miðla upplýsingum og taka samtalið áfram. Það er ábyrgð sem við tökum alvarlega.
Þekking, starfsskilyrði og umbætur
Í vikunni sóttum við einnig ráðstefnuna Vísindi á vordögum, sem Háskóli Íslands og Landspítali stóðu sameiginlega fyrir. Þar var fjallað um málefni sem snerta kjarna starfs sjúkraliða – þekkingu, starfsumhverfi og gæði þjónustu. Sérstaklega vakti athygli erindi um þekkingu hjúkrunarfræðinga og sjúkraliða á þrýstingssárum og hvort þörf sé á að endurskoða fræðslu í umbótastarfi. Þar var snert á þeim lykilatriðum um hvernig við tryggjum að þekkingu fylgi ábyrgð?
Einnig var fjallað um hávaða á gjörgæslu og áhrif hans á starfsfólk, sem er áminning um að starfsumhverfi er ekki aukaatriði heldur forsenda öryggis og vellíðanar. Þá voru kynntar niðurstöður könnunar Landspítala um starfsumhverfi og líðan sjúkraliða á spítalanum, sem staðfesta það sem við höfum lengi bent á, að álagið er raunverulegt og áhrif þess djúpstæð. Þetta eru ekki bara fræðileg erindi. Þetta eru staðreyndir sem kalla á viðbrögð.
Lyfjalögin og sýnileiki sjúkraliða
Í vikunni sendi félagið umsögn til velferðarnefndar Alþingis um breytingar á lyfjalögum. Þar er kjarni málsins einfaldur: sjúkraliðar verða að sjást í lögunum. Í dag er það þannig að sjúkraliðar bera í reynd mikla ábyrgð í framkvæmd lyfjagjafar, sérstaklega í heimahjúkrun og á hjúkrunarheimilum. Þeir eru oft sá aðili sem er næst skjólstæðingnum, fylgir meðferð eftir og tryggir samfellu í þjónustu. Samt er hlutverk þeirra ósýnilegt í lagarammanum. Það er ekki ásættanlegt. Ef kerfið byggir á vinnu sjúkraliða, þá þarf það líka að viðurkenna hana, bæði í lögum og í framkvæmd.
Undirbúningur fyrir fulltrúaþing
Samhliða þessu öllu stendur yfir undirbúningur fyrir 35. fulltrúaþing félagsins. Það er eitt mikilvægasta verkefni okkar á árinu. Þar mótum við stefnu, tökum ákvarðanir og leggjum línurnar til framtíðar. Það skiptir máli að undirbúningurinn sé vandaður. Öll gögn þurfa að vera skýr, aðgengileg og traust. Umræðan þarf að byggja á staðreyndum og sameiginlegri sýn. Þingið er ekki bara formlegur viðburður, það er vettvangur þar sem rödd sjúkraliða á að heyrast skýrt.
Samstaðan er styrkurinn
Það sem þessi vika hefur sýnt mér enn og aftur er að styrkur stéttarinnar liggur í fólkinu sjálfu. Í samtölunum, samverunni og vilja til að taka þátt. Við erum að fagna 60 árum. En þetta snýst ekki um að horfa bara til baka. Þetta snýst um að spyrja hvert ætlum við næst?
Svarið liggur í því sem ég sá á Suður- og Vesturlandi, í samstöðunni, fagmennskunni og þeirri kröfu sem býr í ykkur öllum um að gera betur. Við ætlum að halda áfram að mæta. Halda áfram að tala. Og halda áfram að knýja fram breytingar.
Góða helgi!